Architektura Krajobrazu

rok l i lI, studiów Il st.

5949

dr Elżbieta Myjak-Sokołowska

Studia na Wydziale Ogrodniczym – Sekcja Kształtowania Terenów Zieleni. Praca dyplomowa dotycząca zagospodarowania ogrodu szkolnego w Wilanowie zdobyła nagrodę Prezydenta Warszawy.

Staż zawodowy w Zarządzie Ochrony i Konserwacji Zespołów Pałacowo-Ogrodowych oraz w pracowni profesora Oskara Hansena w Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. Od 1985 r. praca dydaktyczna w Katedrze Architektury Krajobrazu na Wydziale Ogrodnictwa i Architektury Krajobrazu SGGW. Doktorat na Wydziale Ogrodnictwa i Architektury Krajobrazu SGGW 1989. Od 1998 praca na Wydziale Architektury Wnętrz, w Katedrze Architektury i Budownictwa, Pracownia Projektowania Obiektów Architektury Krajobrazu ASP w Warszawie.

Uprawianie zawodu architekta krajobrazu od kilkudziesięciu lat. Udział w konkursach krajowych i międzynarodowych i nagrody (m. in. I nagroda w konkursie im. Peter Joseph Lenna na zagospodarowanie osiedla w Berlinie Zachodnim) oraz liczne wyróżnienia (m. in. w konkursie na zagospodarowanie Cmentarza Żydowskiego na Bródnie, Koncepcję zagospodarowania wybrzeża Zalewu Zegrzyńskiego w Nieporęcie). Druga nagroda w konkursie na zagospodarowanie Cypla Czerniakowskiego w Warszawie. Prowadzenie działalności projektowej i realizacyjnej różnorodnych obiektów architektury krajobrazu dla instytucji państwowych, firm oraz inwestorów prywatnych.

Program Pracowni

Celem pracowni jest przekazanie wiedzy w zakresie przyrodniczych, kulturowych, techniczno-ekonomicznych podstaw kształtowania roślinności w obiektach architektury krajobrazu, przedstawienie zasad projektowania wybranych obiektów architektury krajobrazu oraz zapoznanie ze specyfiką tworzywa roślinnego w odniesieniu do dzieła architektonicznego, sztuk pięknych i innych dziedzin twórczości.

Ponadto istotnym elementem nauczania jest wykształcenie umiejętności w zakresie właściwego określenia kontekstu przyrodniczego i kulturowego terenu opracowania w procesie tworzenia rozwiązań przestrzennych oraz zagadnienia z kształtowania roślinności we wnętrzach architektonicznych.

Preferowaną metodą projektową jest dochodzenie do rozwiązań przestrzennych drogą kolejnych przybliżeń w skali – od ogółu do rozwiązań szczegółowych. Nacisk położony jest na indywidualizowanie zadań projektowych i użycie różnorodnych narzędzi przy pracy nad projektem.

Program pracowni przygotowuje studentów do tworzenia i realizowania własnych koncepcji projektowych z wykorzystaniem znajomości podstawowych zasad projektowania roślinności w przestrzeniach prywatnych, publicznych, na powierzchniach architektonicznych oraz we wnętrzach obiektów architektonicznych.

Zadania projektowe są powiązane merytorycznie z problematyką projektową realizowaną w innych pracowniach, m. in. Projektowania Architektury i Wnętrz.

Program pracowni umożliwia elastyczne dostosowanie pracy nad projektem do specyficznej sytuacji każdego studenta – do jego preferencji, możliwości twórczych i umiejętności warsztatowych. Ponadto w zależności od charakteru i skali przestrzeni będącej tematem opracowania, zakres pracy i sposób prezentacji są zawsze dobierane indywidualnie.

Literatura podstawowa:

  1. Bogdanowski J., 1976: Kompozycja i planowanie w architekturze krajobrazu, PWN Kraków.
  2. Celadyn W.,1992:Architektura a systemy roślinne. Studium relacji między elementami architektonicznymi a roślinami. Politechnika Krakowska,,
  3. Katalog roślin/ drzewa, krzewy, byliny/:2009,Wyd.Związek Polskich Szkółkarzy, Warszawa
  1. Królikowski J., Rylke J.2001: Społeczno- kulturowe podstawy gospodarowania przestrzenią, Wyd. SGGW, Warszawa
  2. McLeod V., 2008: Detail in Landscape Architecture, Laurence King Publishing, London
  3. Szmidt B., 1998: Ład przestrzeni, Wyd.. Kanon, Warszawa
  4. Vidella A.,S., 2009: Atlas współczesnej architektury krajobrazu, Warszawa

Literatura uzupełniająca:

  1. Bogdanowski J., 1999: Style, Kompozycja i rewaloryzacja w polskiej sztuce ogrodowej, wybrane problemy, Politechnika Krakowska, Kraków
  2. Buckland T., 2001: Garden boundaries, London
  3. Mitkowska A., Siewniak M., 1998: Tezaurus sztuki ogrodowej, Rytm, Warszawa
  4. Patoczka P., 2000: Ściany i bramy w krajobrazie, Politechnika Krakowska, Kraków
  5. Wejchert K., 1984: Elementy kompozycji urbanistycznej. Wyd.2., Arkady, Warszawa
  6. Spens M.,1994: Modern Landscape, Phaidon, London

Czasopisma:

  1. Czasopisma: Garten und Landschaft, Landscape Architecture, Topos.

 

Akademia Sztuk Pięknych w Warszawie © 2017

Korzystamy z technologii ciasteczek. Przeglądając naszą stronę zgadasz się na używanie ich. Polityka cookies.Rozumiem